久青草国产手机视频免费观看_毛片网站是多少_亚洲视频中文_一区二区高清在线

《上樞密韓公、工部尚書胡公》拼音版

宋代李清照

shàngshūhángōnggōngshàngshūgōng--qīngzhào

sānniánliùyuètiānzishìcháojiǔ

níngliúwàngnányúnchuíběishòu

wénruòyuēyuèqúnhòu

xiánníngbànqiānyùnyángjiǔ

lēiyànránmíngzhǒngjīnchéngliǔ

chúnxiàochénshíshuāngbēi

gēngshěròu便biànchēzàizhī

fēisuǒchén

shuídāngjiāngmìnghòubēi

yuèqiānyuēchénxiàsuǒzhī

zhōngcháorénchūnguānyǒuchāng

shēnwèibǎixíngwànrénshī

jiāyòujiànzhōngwèizhèngyǒunièkuí

xiōngwèiwángshāngfānzūnzi

dǎnjiāngmìnggōngsuǒ

gōngbàishǒushǒushòumìngbáichí

yuēchéngǎnnánděngshí

jiārénānmóuzi

yuànfèngtiānlíngyuànfèngzōngmiàowēi

jìngchízhàozhíhuánglóngchéng

dāndìngsǎngshìzidāngláiyíng

rénjūnfāngshìxìnkuángshēngxiūqǐngyīng

huòquǎnxuèjiétiānméng

gōngqīngrénsuǒnánmóutóngxiéxīnzhìān

tuōbèihànēnnuǎndàoshuǐhán

huángtiānjiǔyīnhòushīshìwèihuífēngshì

chēshēnglínlínxiāoxiāozhuàngshìnuògǎn

yánxuètóushūgànshì

cóngláixìnglángbèiyōngshāng

zhōngjiǎshíwénchǔchéngchéngqiánpíngliáng

kuíqiūjiànfēihuāngchéngqīngtánshìshēng

chéngyóuxiáohánguānchūwèimíng

qiǎojiàngcéngchūchúráozhīyánhuòyǒu

suízhūzhǐxiāngguānxīnxìn

língguāngsuīzàiyīngxiāoxiāocǎozhōngwēngzhòngjīnruò

mángshàngzhǒngsāngcánwénbǎochéngguō

jiāshēngwèixiàmínggāorénshù

dāngshíxiàzòngtánshíyóurénhuīhànchéng

zisūnnánjīnniánpiāoliúsuìliúrén

jiāngxuèlèishāndōngshānhuài

李清照簡介

唐代·李清照的簡介

李清照

李清照(1084年3月13日~1155年5月12日)號易安居士,漢族,山東省濟南章丘人。宋代(南北宋之交)女詞人,婉約詞派代表,有“千古第一才女”之稱。所作詞,前期多寫其悠閑生活,后期多悲嘆身世,情調感傷。形式上善用白描手法,自辟途徑,語言清麗。論詞強調協律,崇尚典雅,提出詞“別是一家”之說,反對以作詩文之法作詞。能詩,留存不多,部分篇章感時詠史,情辭慷慨,與其詞風不同。有《易安居士文集》《易安詞》,已散佚。后人有《漱玉詞》輯本。今有《李清照集校注》。

...〔 ? 李清照的詩(119篇)