久青草国产手机视频免费观看_毛片网站是多少_亚洲视频中文_一区二区高清在线

《竹罌草堂歌》拼音版

明代宋琬

zhúyīngcǎotáng--sòngwǎn

jūn見(jiàn)jiànliànchuānzhūshēngchēngjuénéngkūndāoshànlánggānqīngxiānwēng對(duì)duìbiànháo發(fā)měirénpīngtíng

shíchányányānjiànshuǐsōng風(fēng)fēngshì聽(tīng)tīnglòudiāoānkuāsuìzūnxīng

báiménshēngzhuó開(kāi)kāixīnxíngqiúxuējǐn見(jiàn)jiànlóngtuìlúnqūnpánchīxíng

jiàngxīn創(chuàng)chuàng無(wú)yǒu區(qū)區(qū)chāxiūliúlíngmiàozhìliúchuánzhēnzhěshǎohóuzhīwèibǎo

書(shū)shūshēnzuòtángézhìdēngtángduōxiǎo來(lái)lái問(wèn)wènmíng請(qǐng)qǐngzòngguānjǐncái開(kāi)kāichēngjuédào

huángmóuzhēngzhěnqiě堅(jiān)jiān潤(rùn)rùnqióngjiānròuhǎohóudànshāoyángjiǎhuá發(fā)lín風(fēng)fēngchúbáiqià

jiēliètángchāngguānhuālánxiānshēngměijiǔyuáncóngbáiduòliúxīnchōugèngqīngzhōu

nánrénguànběirénhuānshéngchuángzuò聽(tīng)tīngzāochuángjūn見(jiàn)jiàncàiyōngqiānniánréntíngmíng

ruòlóngzhōng節(jié)jiédòuzhēnkānshítóngpánjiàngzhúzhūyántuóshēngjūnzhītángwèijūn

nián來(lái)láiyànchéngniàngzhōngshíxiāngxiǎngshātáng樹(shù)shùxiàdāncóngbèilěi計(jì)應(yīng)yīngquánfàng

yīnqínqiànhǎo風(fēng)fēngchuītòngyǐnháimíngyuèshàng預(yù)chìshuāngtóngzhúyīngdàizuìqīngzhàng

宋琬簡(jiǎn)介

唐代·宋琬的簡(jiǎn)介

宋琬

宋琬(1614~1674)清初著名詩(shī)人,清八大詩(shī)家之一。字玉叔,號(hào)荔裳,漢族,萊陽(yáng)(今屬山東)人。順治四年進(jìn)士,授戶部主事,累遷永平兵仆道、寧紹臺(tái)道。族子因宿憾,誣其與聞逆謀,下獄三年。久之得白,流寓吳、越間,尋起四川按察使。琬詩(shī)入杜、韓之室,與施閏章齊名,有南施北宋之目,又與嚴(yán)沆、施閏章、丁澎等合稱為燕臺(tái)七子,著有《安雅堂集》及《二鄉(xiāng)亭詞》。

...〔 ? 宋琬的詩(shī)(210篇)