久青草国产手机视频免费观看_毛片网站是多少_亚洲视频中文_一区二区高清在线

《寒食日出游》拼音版

唐代韓愈

hánshíchūyóu--hán

huāchū發(fā)jūnshǐbìngwǎngkànjūnhuā轉(zhuǎn)zhuǎnshèngzǒuchéng西chóuchàngguī

rěnqiānzhūxuěxiāngyìngěr來(lái)láiyòujiàntáojiāokāihóngbái爭(zhēng)zhēng競(jìng)jìng

liánxiéshǒukōngzhǎnshuāngjiānyínjiǔyǒngfēnfēnluòjǐnchén

gòngxīnzhuāngduānzhèngtónghuázuìwǎnjīnfánjūn強(qiáng)qiáng時(shí)shínángèng

關(guān)guānshān遠(yuǎn)yuǎnbiécùnnánjiànshǐzhīmìngjūntóngbiǎnguān

dòngtíngkàndòubǐngliàoshēngháichùyǐnxiùshìlèibēiqiěqìng

yánshēngliǎngzhuīsuízhízhìxīnqīn無(wú)màojìngniànjūnyòushǔnánhuāng

zhǐguǐményōuqiěxiòngsāngōngjǐnshìzhīyīnrénjiànxiánxiàshèng

nángkōngzèngdào誰(shuí)shuíjiùzhījīnshíháibìngrányōusǔntiān

ānkāng強(qiáng)qiángbǎotiānxìngduànliǎngchìmíngāizhíkōnghéng

jīncháohánshíxíngwàiyángànshēngbèngsòngtíngbiānjiànrén

qīnglàngcānchà動(dòng)dòngjìngjiējiànxiájiànfàngzòngkuānzhèng

yǐnjiǔníngxiánzhǎnshēn詩(shī)shīshàngfēngjìnmíngxiāoxiāngjiùzuì

yǒuyuèchóu當(dāng)dānghuǒlìng

韓愈簡(jiǎn)介

唐代·韓愈的簡(jiǎn)介

韓愈

韓愈(768~824)字退之,唐代文學(xué)家、哲學(xué)家、思想家,河陽(yáng)(今河南省焦作孟州市)人,漢族。祖籍河北昌黎,世稱韓昌黎。晚年任吏部侍郎,又稱韓吏部。謚號(hào)“文”,又稱韓文公。他與柳宗元同為唐代古文運(yùn)動(dòng)的倡導(dǎo)者,主張學(xué)習(xí)先秦兩漢的散文語(yǔ)言,破駢為散,擴(kuò)大文言文的表達(dá)功能。宋代蘇軾稱他“文起八代之衰”,明人推他為唐宋八大家之首,與柳宗元并稱“韓柳”,有“文章巨公”和“百代文宗”之名,作品都收在《昌黎先生集》里。韓愈在思想上是中國(guó)“道統(tǒng)”觀念的確立者,是尊儒反佛的里程碑式人物。

...〔 ? 韓愈的詩(shī)(357篇)